11.22.63

ျမန္မာျပည္မွာ လူႀကိဳက္သိပ္မမ်ားေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳက္တဲ့ မင္းသားတစ္လက္ရွိပါတယ္။
သူကေတာ့ James Franco ပဲ။ သူရဲ႕ အနုပညာေပၚ အားစိုက္ထုတ္မႈ ရိွပံုကို က်ေနာ္ သေဘာက်တယ္။
ဒါေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႕ဇာတ္လမ္းကို အျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။

11.22.63 ရုပ္ရွင္စီးရီးစ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္သူမွ ဘာမွမေျပာတာ မေျပာခဲ့တာကို အံ့ၾသေနတယ္။
အပိုင္း ၈ ပိုင္းပဲ ပါတဲ့ အဲ့ဒီဇာတ္လမ္းဟာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အေတာ္ေကာင္းခဲ့တာပဲ။

မင္းသားက ဂ်ိမ္းစ္ဖရန္ကို နဲ႕ မင္းသမီးက  အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဆာရာဂါဒြန္တို႕ ပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားၿပီး ထုတ္လုပ္သူက ဂ်ိမ္းစ္ဖရန္္ကို ကိုယ္တိုင္ပါပဲ။
ဇာတ္လမ္းကေတာ့ J.J.Abrams နဲ႕ Stephen King တို႕ရဲ႕ဇာတ္လမ္းေပါ့။

ဆိုပါစို႕။
ခင္ဗ်ားမွာ အတိတ္ကို ျပန္သြားႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးတစ္ခု ရိွခဲ့မယ္ဆိုရင္ အတိတ္ကိုျပန္သြားၿပီး
ဘယ္လိုအမွားမ်ိဳးကို ျပင္ဆင္မလဲ။ အတိတ္ကို ျပန္သြားၿပီး ထီျပန္ထိုးမွာလား။
စာေမးပဲြမွာ အမွားတစ္ခု မက်ဴးလြန္မိေအာင္လား။
တစ္စံုတစ္ေယာက္ကုိ ခ်စ္တယ္ ဖြင့္ေျပာဖို႕ရာ သတၱိေမြးခဲ့မွာလား။
ထြက္သြားေတာ့မယ့္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လက္ကို ဖမ္းဆြဲလိုက္ဖို႕ရာ ျပန္ႀကိဳးစားမွာလား။

ဒီဇာတ္လမ္းထဲမွာေတာ့ မစၥတာ ဂ်ိတ္အမ္ဘာဆင္ဆိုတဲ့ ဂ်ိမ္းဖရန္ကိုဟာ အတိတ္ကို ျပန္သြားၿပီး
အေမရိကန္သမၼတ ဂၽြန္အက္ဖ္ကေနဒီကို လုပ္ၾကံခံရျခင္းမွ ကင္းေ၀းေအာင္ သြားေရာက္ကယ္တင္ဖို႕
ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ သူဟာ အတိတ္ကာလမွာ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ အမွတ္မထင္ ေတြ႕ခဲ့တယ္။
အဘိုးႀကီးလို အိုမင္းလာတဲ့ လူတစ္ေယာက္။
တိုင္ထိပ္က ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ အလံတစ္စလို မွိန္ေဖ်ာ့လာေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္။

အဲ့ဒီလူက သူ႕ကို သတိေပးခဲ့တယ္။
(မစၥတာ အမ္ဘာဆင္ ... မင္းအတိတ္ကို ျပန္ျပင္လို႕ မရႏိုင္ဘူးတဲ့။
ဒါက ပံုေသသတ္မွတ္ထားၿပီးသားပဲတဲ့။)

သူေျပာတဲ့စကားကို ဂရုမစိုက္ပဲ အမ္ဘာဆင္ဟာ ႀကိဳးစားခ့ဲတယ္။ ဒုကၡခံခဲ့တယ္။ ေစာင့္ဆုိင္းခဲ့တယ္။
သူဟာ သမၼတ ကေနဒီ လုပ္ၾကံခံရမယ့္ ေန႕မတိုင္ခင္ သမၼတကို လုပ္ၾကံမယ့္သူဟာ ဘယ္သူျဖစ္တယ္။
ဘယ္ကျဖစ္တယ္။ ဘယ္လို လုပ္ၾကံမယ္ဆိုတာ သိရဖို႕ အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။

အဲ့ဒီလို ႀကိဳးစားေထာက္လွမ္းေနရင္းနဲ႕ပဲ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ အမွတ္မထင္ ေတြ႕မိခဲ့တယ္။
Sadie တဲ့။ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၊ စာၾကည့္တိုက္မွဴးေလးေပါ့။

ခ်စ္သူက တစ္ဖက္၊ သမၼတကို ကာကြယ္ဖို႕က တစ္ဖက္နဲ႕ အမ္ဘာဆင္။

အခက္အခဲေတြၾကားထဲမွာ သမၼတကို သူကာကြယ္ဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ သူ႕ႀကိဳးစားမႈဟာ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ သူျပန္ေပးဆပ္လိုက္ရတာက သူ႕ခ်စ္သူေကာင္မေလးရဲ႕ အသက္ပဲ။

ျပႆနာေတြအားလံုးကို ရွင္းလင္းၿပီးသြားတဲ့အခါ သူဟာ သူ႕ရဲ႕ပစၥဳပၸန္ကို ျပန္သြားခဲ့တယ္။
2016 ခုႏွစ္ေပါ့။
ဒါေပမယ့္ အံ့အားသင့္ခဲ့ရပါတယ္။ ကေနဒီ လုပ္ၾကံမခံရေအာင္ သူ ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့ရင္ ကမၻာႀကီးဟာ ပိုတိုးတက္လာမွာပဲလို႕ သူထင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒါဟာ မွားယြင္းခဲ့တယ္လို႕ သူေတြ႕ရိွခဲ့တယ္။
သူ႕အခ်စ္ကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရတာဟာ မတန္ခဲ့ပါဘူး။

ဂ်ိတ္ဟာ အတိတ္ကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။
သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္ရသူကို ကားတစ္စီးေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕အတူ ျပန္ေတြ႕ခဲ့တယ္။
သူမတို႕ထိုင္တဲ့ စားေသာက္ဆိုင္ကို သူ လိုက္သြား စကားေျပာခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာပဲ
သူ ခနခနေတြ႕ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ျပန္ေတြ႕ခဲ့တယ္။
အဲ့ဒီလူက
(မရပါဘူး။ မင္း မရပါဘူး။ အတိတ္ကို ျပန္မျပင္ႏိုင္ပါဘူးတဲ့၊ မင္း ေကာင္မေလးဟာ မင္းနဲ႕ ခ်စ္ေနသမွ်
အတူရိွဖို႕ ႀကိဳးစားေနသမွ် သူမဟာ ေသဆံုးျခင္းနဲ႕ အဆံုးသတ္မွာပဲ တဲ့) ေျပာၿပီး ထြက္သြားတယ္။

ဂ်ိတ္ဟာ ေတြေ၀ေနခဲ့ၿပီ။
သူ ကယ္တင္ခ့ဲခ်င္တဲ့ ကမၻာႀကီးဟာ ပိုေကာင္းလာခဲ့ရဲ႕လား။
အတိတ္ကို ျပန္ျပင္ဖို႕ ႀကိဳးစားတာဟာ အနာဂတ္မွာ တကယ္ေရာ လွပလာခဲ့ရဲ႕လား။
အတိတ္ကို ျပန္ျပင္ဖို႕ ႀကိဳးစားတာဟာ ေနေရာင္ေအာက္မွာ အရည္ေပ်ာ္သြားတဲ့ ႏွင္းေတြကို
ေနာက္ျပန္ရစ္သလိုမ်ိဳးလား။ ဘယ္ေတာ့မွ ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕အေနြးဓာတ္မရေအာင္ တားဆီးလိုက္မိသလိုမ်ိဳးလား။
သူမဟာ သူနဲ႕ နီးစပ္ေနသမွ် ေသျခင္းတရားနဲ႕ေရာ နီးကပ္ေနရမွာလား။

သူမဟာ သူ႕ရဲ႕ေရွ႕တူရူမွာ ရိွေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဂ်ိတ္ဟာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့ၿပီ။
အတိတ္ဟာ အတိတ္အတိုင္းပဲ လွပါတယ္။
ႏွင္းေတြဟာ လွပေအးျမေပမဲ့ ေနြးေထြးတဲ့ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ေအာက္မွာ ေပ်ာ္ကြယ္သြားမွာကိုလည္း လက္ခံရမွာပါပဲ။

အိပ္မက္ဟာ အိပ္မက္ပဲ။
ဂ်ိတ္ဟာ ေဆဒီ့ကို လက္လႊတ္ခဲ့တယ္။
သူခ်စ္ရတဲ့ေကာင္မေလး ေဆဒီ ကားေပၚတက္သြားတာကို ေငးၾကည့္ရင္း ဂ်ိတ္ဟာ ေၾကကြဲေနတယ္။
သူ႕ရဲ႕ေၾကကြဲမႈဟာ အေတာမသတ္ပါဘူး။
အဆံုးအစမရိွဘူး။ သူဟာ နာက်င္ေနတယ္။
ေၾကကြဲနာက်င္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ သူခ်စ္ရတဲ့ေကာင္မေလး ထြက္ခြာသြားေတာ့မွာ ကိုၾကည့္ရင္း
ၿပံဳးလိုက္တယ္။ ေၾကကြဲေရာင္သမ္းေနတဲ့အၿပံဳးပဲ။
ေက်နပ္စြာ စြန္႕လႊတ္လိုက္ရတဲ့အၿပံဳး။ နာက်င္မႈေတြရဲ႕ၾကားက အၿပံဳးေပါ့။
သူ႕ျမင္ကြင္းက ေဆဒီ ထြက္သြားတာဟာ ခဏခနမဟုတ္ပဲ သူ႕ဘ၀ထဲက အၿပီးတိုင္ ခြဲခြာသြားျခင္းမ်ိဳးေပါ့။

တခ်ိဳ႕ေသာ လမ္းခြဲျခင္းေတြဟာ
မုန္းလို႕မဟုတ္ပဲ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူရဲ႕ဘ၀ ပိုေကာင္းလာဖို႕ဆိုတာ
သိၾကဖို႕ ေကာင္းပါတယ္။   ။


နရီမင္းထက္
141118PM

Ref: 11.22.63