သတိရျခင္းသရဲမ်ား

ကဗ်ာအသစ္တစ္ပုဒ္ တင္မလို႕။

အဆံုးထိ ျပီးေအာင္ ေရးထားတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူး။

ဒါေပမဲ့ အဆံုးလို႕ ခံစားရခ်င္လည္း ရမယ္ေပါ့။

သူငယ္ခ်င္းမတစ္ေယာက္က trigger လုပ္ေပးတာနဲ႕။

မူးမူးနဲ႕ ေရးတဲ့ကဗ်ာ။ After Double Black ပါေလ။ :D

--------------------------------------------------------------
သတိရျခင္းသရဲမ်ား

ငါတို႕ဟာ စၾက၀ဠာရဲ႕အစြန္းႏွစ္ဖက္က အပ္ခ်ည္ႀကိဳးစေလးေတြလိုပဲ
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ တစ္ၿပိဳင္တည္း လြဲခဲ့ၾကတာပါ။

တခ်ိဳ႕အသံေတြက လႊင့္တင္လိုက္မယ္...
ဒါေပမဲ့ မေရာက္ဘူး...
ေလထဲက အသံေတြက ေလထဲမွာပဲ ေပ်ာက္သြားတယ္။
ငါတို႕ေတြ႕ဆံုမႈဟာ မျဖစ္ေျမာက္လိုက္တဲ့ အသံလိႈင္းတစ္ခုပါပဲ။

အဲ့ဒီေတာ့...
မင္းရိွရာ အရပ္မွာ သံေယာဇဥ္ေတြ ေအးစက္ေနၿပီလား။
ဒီမွာေတာ့...
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာက မနက္ဆို ျမဴေတြ ဆိုင္းေနတတ္ၿပီ၊
ငါက...
မီးခိုးေရာင္သစၥာတရားပါ၊
မင္း ခရီးသြားတဲ့အခါ
အိပ္မက္ထူထူ၀တ္သြားဖို႕
ငါ အၾကံေပးလိုက္ခ်င္တာ။

ေပါေတာေတာစကားေတြ မေျပာနဲ႕
နားထဲမွာ အသံေတြ တစ္ခ်ိန္လံုး ၾကားေနတာ
ငါမျဖစ္ေျမာက္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈမွာ
မင္းကို တံခြန္တစ္ခုလို လႊင့္ေနေစခ်င္တာ၊
မယံုဘူးလား၊
လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ဘ၀လံုး ေထာင့္မွန္တစ္ခုလို
ရိွေနခဲ့တာ။

အဲ့ဒီေတာ့
ငါဟာ ၿမိဳ႕ပ်က္တစ္ခု
ငါဟာ မမ္မိုရီကဒ္အပ်က္တစ္ခု
ငါဟာ ဇစ္ပိတ္မရတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္
ငါဟာ ေရစိုေနတဲ့ ဒုိင္ယာရီ
ငါဟာ အေရာင္လြင့္ေနတဲ့ စာရြက္တစ္ရြက္ေပါ့။

မင္းကေတာ့
ေလခၽြန္သံတဟူးဟူးထေနတဲ့
ခဲတံတစ္ေခ်ာင္းပဲ။

သကၠရာဇ္မ်ားစြာ
ငါတို႕ မဆံုေတြ႕ခဲ့မႈမွာ
.....
ဘာမွ မထူးဆန္းခဲ့ပါဘူး။

ထားလိုက္ပါ...
ငါက ခဲဖ်က္ပါ
နင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေပ်ာက္ရွေနတဲ့
ခပ္ေပါေပါ ခဲဖ်က္တစ္ခုဟာ
ငါပဲေပါ့ဟာ.....။။


နရီမင္းထက္
21118 PM